Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XVIII.

ET verhuizen bracht grooter moeilijkheid mee dan ze eerst had voorzien. Door den toevloed van Belgen, die uit het eigen zwaar-geteisterd land en de platgeschoten steden in het gastvrij

Holland een onderkomen hadden gezocht, waren huurbordjes zeldzaam als witte raven. Met haar eischen, die ze dus zoo laag mogelijk stelde, ging Clémence naar een woningbureau, vroeg naar één kamer — ongemeubileerd ; dit met het oog op het eigen ameublement, dat ze op haar IS™ verjaardag had gekregen en dat door Vader successievelijk was aangevuld met een schrijfbureautje, een piëdestal met Japansche vaas en een boekenstandaard; allemaal dingen, die ze graag een plaatsje gaf in haar naaste omgeving.

Vluchtig keek ze de opgegeven adressen in, nam op het Rokin lijn-negen, naar de Linnaeusstraat. Bijna met vreugde hoorde ze daar, dat de bewuste kamer reeds was verhuurd.

Een jodin, die op buitengewone wijze de r's deed rollen, en sprekend, de druk-omringde vingers wijd opensperde, vertelde: ,,paredes gisterrre om dezen tijd, mevrrrouw."

Sluiten