Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XIX.

UFFROUW! Juffrou .... ouw!!"

Clémence, op weg naar de van Hoventjes, dien ze tegenwoordig na schooltijd inplaats van 's avonds les gaf, keek om, zae EUv Wallé

aandraven, zoo hard haar beentjes haar dragen konden. „Dag juffrouw." Ze hijgde er van, dikke Elly. „Dag Elly I"

„ k Heb zóó gehold, heel in de verte zag ik u."

„Aardig zoo hard voor me te loopen ; nu ga je zeker 'n eindje mee?"

Elly haakte direct vertrouwelijk in, vond het zóó prettig met juffrouw Boogerd als 'n vriendinnetje te loopen, dat ze stilzwijgend maar doorstapte.

Qémence, gelukkig wanneer leerlingen meer in haar zagen dan de „piano-juffrouw," vond dit toch een précair

geval. Na na dat plotseling aanzoek was ze dien

Ernest Wallé nooit tegen gekomen; maar je zou 't hebben,

nu je gearmd wandelde met zijn dochtertje Ze

keek opzij; toch leuk. Elly terug te zien. „Je bent groot geworden," zei ze opgewekt, ,,'n beetje dikker ook."

Elly ofschoon ze zich moest rekken, anders zou haar hand aan den arm van juffrouw Boogerd ontglippen,

Sluiten