Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nog eens, ze had ze zelf in *t leven geroepen — dat het oude verdriet bovenkwam, dat ze nog eens de zwaarte torste van het offer, dat met volle overgave eens was gebracht.

Morgen zou ze weer sterker zijn. Morgen was *t eerste Vrijdag, en ging ze ter Communie ....

Na Leny s vertrek ging Clémence weer voor de piano zitten. Ze keerde eenige bladzijden om naar het Adagio, sloeg bijna voorzichtig het eerste arpeggio-accoord aan. Zacht liet ze het hoofdthema zingen met de mysterieuze berusting, diep klonk het en overtuigend. Het melodieuze neventhema was als de streeling van een vriendenhand. Hoe kwam het, dat nooit de schoonheid van dit Adagio zóó rijk voor haar was opengebloeid ? Hoe kon ze het Allegretto zoo dartel doen huppelen, dat het een uiting

werd van geluk in allerlei schakeeringen ? Er was

alleen een herinnering aan storm, overigens was het alles zonnige schoonheid.

Sluiten