Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Je bent gezakt ? „Natuurlijk."

„Wat je maar natuurlijk noemt; 't was de tweede keer al. Hoeveel maanden heb je gekregen ?"

„Zes ; maar 't helpt wat! 'k moet in dienst; 't studieverlof is om, beroerd genoeg, 'n Gedonder die dienst.

Clémence moest in zichzelf lachen : Jos in een grove soldatenjas, Jos zich tevreden stellen met een kuch van de cantine, Jos luisteren naar commando's als „één-tweedrie, ingerukt, marsch!

„Is er geen verlenging te krijgen ?

,,'k Heb den maximum-tijd gehad, drie jaar.

„Drie jaar en nog niet één examen.

„Nou ja, de meesten voeren in 't begin geen klap uit; die tijd telt dus af. En, dat ze 't examen zoo verdraaidlastig hebben gemaakt, alle twee de keeren, kan ik dat helpen ?"

,,'t Zal voor jou toch niet moeilijker zijn geweest dan voor anderen, die geregeld gewerkt hebben.

,,'t Is niets dan stóm geluk, als je 'r komt.

Jos veerde op van zijn stoel, nam van een anderen stoel zijn hoed, schikte voor den spiegel zijn knitted-tie, scheen zich blijkbaar danig te ergeren aan een vlekje op zijn boord èn aan het beeld op den schoorsteen.

„Nou, je wordt bedankt." Steviger dan toen hij kwam voelde Clémence den druk van zijn hand. Het liet haar volkomen koud.

Sluiten