Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XXIII.

ES avonds ging ze naar Leny met het ver| zoek bij de doopplechtigheid als meter te fungeeren. Leny, die haar vacantie in Vught zou doorbrengen, wist dadeliik haar olannen

te wijzigen.

„Maar wat *n teleurstelling voor je zuster, als je zoo kort blijft," vond Clémence.

„Ze zal t zich best kunnen indenken, met 'n paar dagen

stellig tevreden zijn. Truus is zoo'n goeierd Maar,

tusschen twee haakjes, wat zit je hier officieel; zou jé dien hoed niet afzetten?" Leny keek naar Clémence, vond, dat ze er verbazend aardig uitzag in de lila mousselinen japon met breeden, geschulpten kraag van paarse zij. De overgang van het teere lila naar het diepe paars was smaakvol gekozen, een combinatie, die paste bij het blij gezicht van Qémence.

„Heerlijk hé, dat je zoo ver bent ?" vroeg ze, begrijpend.

Clémence zocht naar een woord om haar gevoelens in vast te leggen. „Zalig," zei ze enthousiast.

Leny, glimlachend, trok het raam open. Een zoele voorjaarslucht kwam binnen.

„Is 't niet heerlijk de Lente te voelen komen ?" ademde

18

Sluiten