Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ja Paultje," plaagde Leny, „quod licet Jovi, non Heet bovi." ')

Paul, die het blijkbaar te ver vond gaan, besloot: „Allons Jupiter, toon, al zouden bijna zulke voorrechten je boven zooiets banaals verheffen, dat je lekkere thee kunt zetten. Als jullie 't goed vindt, blijf ik wat. Of derangeer ik, stoor ik soms een vertrouwelijk tête-atête ? In dat geval

„Nu je toch den spijker op z'n kop slaat, we hadden *t land, toen we je zagen, 't land. Is niet Clé ?"

„Onzettend," stemde zij in, merkend, dat Paul het toch niet au-sérieux nam.

„Dan zal 'k onmiddellijk m'n biezen pakken." Paul greep naar zijn hoed.

„Nee, nu blijf je." Leny duwde hem op den stoel terug, „nu moet je m'n thee keuren, 'n nieuw merk afternoon-tea.'

„*s Avonds afternoon-tea ?" spotte hij.

„Je moet niet zoo op m'n woorden vitten ; ik zeg: je krijgt afternoon-tea te keuren, daarmee basta. Ook moet je 'n blik zien open te krijgen met prima zoute

stengels. Hier niet 'r van proeven, hoor! Clémence

en ik zullen zien, wat we voor privé-gebruik noodig hebben; blijft er wat over, dan krijg je óók 'n exemplaar .... Spin je nu niet ?

') Wat Jupiter is toegestaan, is niet toegestaan aan een os.

Sluiten