Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meteen onderdrukte, zich voorhoudend, dat ze niet denken moest, dat hij haar persoonlijk bewonderde, en ze niet opnieuw zich wagen moest aan dwaze illusies, waarvan ze te goed den ellendigen nasleep kende. Morgen vergat hij haar, spraken ze elkander in geen maanden. En, het offer immers zou ze brengen ? was in haar diepste wezen al gebracht. Ze had nog maar te bevestigen met woorden, dat ze hem gaf, dat ze in volle overgave zich zou ontdoen van zijn liefde, zich buigen zou voor Gods wil, die het zóó en niet anders wilde.

Ze gingen voort, elk met de eigen gedachten over elkander.

Toen Paul weer begon te spreken, bemerkte Clémence, dat er een lange stilte was geweest.

„Clémence .. .." Dit veelbeteekenend noemen van haar naam, was genoeg om te weten, dat hij iets bizonders zou zeggen.

„Ja?" vroeg ze.

,,'k Zag den laatsten tijd telkens uit naar 'n gelegenheid om je alleen te spreken."

„Wilde je iets vertellen, dat Leny niet weten mag?" vroeg ze expres-luchtig, om zich te verzetten tegen de aldoor zich opdringende illusies.

„Voorloopig tenminste niet.'

„Dat is 't omgekeerde van 't geen we gewend waren ; Leny is van ons drieën gewoonlijk de hoofdpersoon. „In dit geval zou 't niet kunnen."

Sluiten