Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn geest zich niet vergenoegen — het „Soyons soumis" dat Bossuet's remedie tegen alle geestelijke kwalen is, was voor hem geenszins nog voldoende, zijn geloof kon hij niet missen en zijn rede kon hij niet haten en in zijn (voor ons begrip wel heel wanhopige) pogingen om schriftuurlijk geloof en „zuivere rede" te verzoenen, is hij de merkwaardigste overgangsfiguur die zich in het tijdbeeld denken laat.

„La dernière démarche de la raison, c'est de connaitre qu'il y a une infinité des choses qui la surpassent".

Dit had ook de Renaissance wel geweten en zich derhalve met zoeken en twijfelen, combineeren en speculeeren vergenoegd, zooals het daarvoor de Grieken hadden gedaan, tevreden in die taak ondanks het besef dat er altijd vele dingen onopgehelderd zullen blijven. Ook de achttiende eeuw zal zich daarmee weer weten tevreden te stellen, en zelfs bij monde van Lessing, het zoeken nadrukkelijk boven het weten kiezen, doch voor Pascal was deze redelijke berusting niet weggelegd. In hem overheerschte der Eenheid ,.Levenswil" en hield de Intelligentie, die Doodsbestreving is, in dienstbaarheid.

Op elke bladzijde van Pascal's „Pensées" spreekt die horreur, die angst voor de open vraag, voor den twijfel, en in zijn hoofdstuk „Marqués de la véritable Religion" prijst hij dan ook de „Religion Chrétienne" boven alle gelooven en natuurlijk boven alle filosofieën omdat ze op elke vraag, in »lke kwestie een beslissend uitsluitsel geeft! Het doet er niet toe, of dat uitsluitsel absurd is, hij erkent het gaarne, als het maar een vraag beantwoordt, als het maar van een twijfel ontheft. „Certainement" - zegt hij over de Erf-

een s, in den tweeden een m, in den derden een u, hetwelk niet anders kan beteekenen dan Summus, Medius en Ultirnus —, de eerste, de laatste en degene, die zich tusschen hen bevindt _, en wat kan daarmee anders bedoeld zijn dan Vader, Zoon, en Geest!

Prometheus. 17

Sluiten