Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ten onder; beeld, m een realistischen geest, van het idealisme, dat voor de persoonlijkheid altijd de ondergang, zwaard of kruis, gifbeker of brandhout beteekent — bij Corneille triumfeert de held, triomfeeren alle helden; beeld, in een blinden geest, van de „beloonde deugd", die geen deugd is, maar haar spotvorm en tegendeel: het in den grond zelfzuchtig collectief „idealisme", dat naar zijn wezen „het leven" is en dus ook in het leven behoudt. Al dadelijk de titel: Cinna, ou la clémence d'Auguste — van zijn „trèshumble, très-obéissant, et très-obligé serviteur Corneille". En de opdracht aan den hertog de Montoron: „Je vous présente un tableau d'une des plus belles actions d'Auguste". Verder de curieuze waardeering van Cinna's samenzwering „une ingratitude extraordinaire" — dat wil zeggen: een beoordeeling van persoon jegens persoon, niet van beginsel jegens beginsel, van stelsel tegen stelsel — gelijk in Brutus. Augustus was Cinna's weldoener! Caesar was Brutus' vriend! Voor den individualist Brutus beteekent dit niets dan een verscherping van zijn eigen leed — het kan hem van een principieele daad natuurlijk niet weerhouden, voor den egocentrische beteekent het alles, het maakt de daad allereerst tot een dwaasheid, welhaast tot een misdaad; men behoort toch een persoon niet te beoordeelen, te vonnissen en te rechten naar een algemeenere, een hoogere maatstaf dan die van persoonlijke verplichting om persoonlijk-genoten weldaden! Altijd door dezelfde geest van menschen die spiritist worden na een „treffend sterf- > geval" in hun familie. Het stichtelijke, dogmatische doel — het doel buiten het probleem-zelf om, is dus vooraf reeds vastgesteld — men zal, tot meerdere eere van den monarch, ter bevestiging van het monarchale ideaal een verheerlijking van Augustus ten koste van Cinna te zien krijgen — Vorstengenade en Opstandelingenondank. Opdat de daad van

Sluiten