Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de Neder-Veluwe opleeft, sinds ze op 't voorbeeld van de Broeckhuysens op Eschate en van ons op de Laar naar de kerk kunnen gaan. En 't werd tijd. Fenne heeft gelijk. Ze verwilderden."

„Dat is de schuld van de hoogmogende Cancelier en Raden,

die de herders van de schapen verdreven tot den laatsten

toe, nu dertig jaar geleden," weert Hendrik mat.

„De dienaren des Woords namen toch aanstonds de plaats van de valsche herders in."

„En de schapen" valt haar vader bij, „neem me niet

kwalijk, 't zijn koppige bokken. Tegen d'r eigen best-wil in! Koppig ben ik nooit geweest, want 'k zag altijd drommels

goed dat 't oude heeft afgedaan Maar zooals dat gaat,

he? je leeft maar aan Tot 'k over de toekomst van

m'n kinderen begon te denken..... Karei vooral, en de heèle

Laar trouwens Eschate ging ons voor Ten slotte,

als 't om je eer en aanzien te doen is 'k Had er genoeg

van met den nék te worden aangezien Je vader zal ook

nog wel wijzer worden"....

„M'n vader? nooit al zou alles om hem heen verbrokkelen, — tot z'n eigen huis."

„Da's nou de eigengereidheid, waarvan ik sprak! En wat

baat 't hem? z'n eigen ondergang. In den Gelderschen

Landdag is hij de laatste papist Hij zit er met toege-

snoerden mond in een hoek geduwd. Tóch trouw

jawel! Verdacht. En 't end is toch: thuiszitten.... als ze zelf niet voelen dat ze onmogelijk zijn geworden, kost het maar een stoot Je ziet 't overal de laatste paapsche magistraten verdwijnen voor die van 't nieuwe licht 'k Wou

dat ik je vader 'ns onderhanden kon nemen Denkt die

dan niet aan z'n twee zoons ? Jullie de toekomst versperren!..

Sluiten