Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hendrik.... we smachten naar de genademiddelen, die ons ouderen bijna dertig jaar en jullie je leven lang zouden onthouden zijn. ... waren we niet'n enkelen keer als boosdoeners over de Munstersche grens gegaan om ergens een sprankel van het Hemelsche heil in ons hart op te vangen.... Dat konden wij die paarden en wagen hebben, jaarlijks met veel voorzorgen' ondernemen. Ook wel een enkel heilig man van 't landvolk te voet tot pelgrimstocht.... Maar voor de rest ? 't Zieleleven is zonder allen troost dorder dan de grond van onze geplunderde Vale Ouwe.... En ook in jou, Hendrik, is de honger groot.

ik merk 't in al je woorden, vandaag meer dan ooit "

„Honger?" lacht Hendrik luchtig op die klemmende taal van z'n vader, ,,'tis waar.... op 't oogenblik naar het overschot van het maal, dat me toekomt.... 'k Ga 'ns op verkenning uit in de keuken." Heer Marten schudt het hoofd en Elbert bukt over z'n

boek, als kwetste hem schaamte

In dit zwijgen staat Hendrik op, onrustig toch ziet hij tersluiks van z'n vader naar z'n broer. Maar bij hun stugge verzonkenheid laait de smeulende wrevel in z'n hart weer heftig op.... het bloed slaat hem rood en heet naar het voorhoofd, met driftig vlammende oogen wendt hij zich af, de deur uit.' Door de laaggezolderde duisterige zaal komt hij in de hal waarhetlaatmiddaghchtdooftinde versleten tinten der vloertapijten en in de kleur der portretten boven het wandbeschot.

Hij staat bij de zware tafel, waartegen hij blindelings aanliep, en ziet als ontwakend rond. Is hij 't? Staat hij hier in

hun huis? Van boven de schouwkap ziet Maarten van

Rossem's roode krachtkop hem aan. Z'n overoudoom. Hij staart naar hem op.Ziethijhem voor 't eerst in z'n ware wezen'? Woeste kerel daarboven, felle compeer! Maarschalk, brand-

Sluiten