Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

boven het vroegere uit, als hier boven het heden.... Durver, doener, heerscher over 'tleven, als hij wil. Hij!.... Stond Fenne hier vóór hem. Zij en hij in de haag van musketten en kanteelen boven de wereld uit. „Kijk," zou hij zeggen en de ijzeren armen omhoog schudden, „zoo is de man, dien je versmaadde" ... Kracht en jeugd gaan van hem uit, als 't licht uit de zon. Zóó staat hij, wachter over de wijdten.

Moe en weemoedig, hij ?.... Zie toe. Ginds dat schitterwit zeil in den glans, 'n Schip komt den Rijn af. Zoo stil glijdt het, of 't geheimen tot lading heeft. Het lijkt een zwaan op den stroom. Wel dan, die zwaan moet ópfladderen in wilden schrik, die zwaan en heel de stilte, het licht en de wijdte Hij wil dat! En't zal! Zóó, met een der musketten recht naar dat doelwit, één knal den drijvenden zwaan naar 't hart — één knal, de tweede, als een sein van alarm, de lucht in, — één knal, de derde, naar 't stadje: „Kom'op kom op!"

Hoor! daar stormen en struikelen de twaalf wachters de trappen op. „Spinolanen!" roept de vaandrig en trekt den

degen uit den vaalrooden draagband. En „Rossem!

-Rossem!...." De musketiers kennen dien krijgsroep en rennen den vaandrig na.... En als hij zich te paard werpt, zij

in 't gelid met hun vuurroeren recht naar den oever Uit

Bacharach's poort puilt gejoel en rumoeren, schuil achter een wazende stofwolk, die aanjaagt vol schittervonken en schamplichten.

° □ □

Twee en twintig staan onder den mast om vijf heen. Drie knallen uit den wachttoren rechts vóór hen deden hen opschrikken ... Er was, toen de schoten vielen, een helle ster aan 't tintelen op den trans, stralen er van uit, stralen er heen —

Sluiten