Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bang voor 'n koopmans-pistool? — Steek hem neer. Enkel 'n aai met de kling over z'n arm — daar ligt het pistool, daar kruipt de held in z'n schulp." — Ze schaterlachen om Radelandt's pijn, die hem wijken en krimpen doet. Maar de groep woelt zich los, de moedigsten willen hen te lijf, drie,

vier „Terug en bedaard" dreigen ze met de degenpunt

naar hun hart. „Wie 'n vinger verroert, is er geweest! Schreeuw niet. Kruip en kronkel niet als aardwormen. We zijn geen moordenaars. We zullen eerlijk gericht houden. Zeg op, waar vandaan?

„Terug van de Frankforter mis.... vreedzame kooplui."

„Van de Frankforter mis — dus de beurzen vol goud

Geef op dat geld — dan mag je verder crepeeren!"

Ze trekken een bank midden in het ruim, zitten er zij aan zij, en wenken den een na den ander om z'n beurs te komen ledigen in den helm, dien ze tusschen de knieën houden. Maar het kluwen blijft ineen, alleen wordt beurs na beurs hun toegegooid en ze laten de geldstukken rinken in 't staal. Ze spelen met den angst en het goud, schreeuwen: „Lafaards, geeft meer. Alles voor ons! of we roepen de tweehonderdvijftig"

„Dieven," grimt Radelandt, die z'n arm verbindt met een flard van z'n mantel.

„Geef op, beurzen, zakken, tasschen — of we roeren met het rapier in je bloed als in kokende soep."

En als het kluwen ineenblijft, springen ze op, den helm met het geld in den linker aan het hart, zwaaien in blind schermen met de rechterhand de kling, dreigend met toestooten, en de groep stuift wild uiteen tegen de wanden op, naar de andere hoeken. De twee schateren om 't spel, hitsen en jagen de doodsbenauwden, die elkaar in hun dollen angst de kleeren

Sluiten