Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van Maria's hoofd en armen; trouw — het opgewend gelaat van den Doode. Trouw bezwijkt niet. Trouw is sterker dan de dood.... Ja, ze kan!

□ □ □

Boven vindt Anna heer toe Boecop rustig tusschen de anderen onder de schouw aan 't praten. De kaarsvlammen van den kroonluchter overglanzen de hoofden, die alle naar hem zijn toegewend. Zelfs I/ijsje, slaperig aan Elbert's stoel, merkt niet, hoe ze haar wenken wil om te komen. Alleen Sofie ziet haar en roept haar met een oogopslag. Maar ze blijft bij 't dressoor in de schaduw leunen, vergeet het uur en al 't eigene, bang geboeid door toe Boecop's verhaal.

„.... Ook in Zutfen zijn de plamfletten rondgestrooid", vertelt toe Boecop. „De Staatschen volgen 't verloop in groote spanning. Er hangt zooveel van af, nu 't einde van 't Bestand nadert. Nog een paar maanden, en de Provincies staan immers weer tegenover Spanje.... Nu dan, 't bhjkt dat de Bohemers verleden week, 8 November, verslagen zijn op den Witten Berg bij Praag, door de vereenigde keizerhjk-Beiersche armee, 't Eerst heeft de Hongaarsche ruiterij den rug gewend, dan het Boheemsche voetvolk.... 't Werd een algemeene vlucht, 'n Uur duurde het maar. Er vielen enkele honderden keizerliken en Ligisten, maar bijna vierduizend Bohemers."

„De oorlog is er niet mee uit", zegt heer Marten, en elk ziet verschuwd naar hem, wetend dat hij praat om de stilte te breken, de éene bang verzwegen gedachte van allen: Zijn zoon in dat verslagen leger. Ligt hij gevallen met die vierduizend ? Leeft hij ? 'n Strijder tegen het onze.... Vervreemd, verloren....

„Maar de zaak van de Duitsche protestanten staat treurig." gaat toe Boecop voort. ,Hun verdediger, de paltsgraaf, is

Sluiten