Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gewaad, bij het altaar dat een turfkist is - en achter hen de geloovigen neergeknield op de vloerplanken. Hij droomt over een Pinksterhymne in de Leuvensche Sint-Pieter bij galmend orgel en vollen koorzang, wierook en stralende kaarsen, en tusschen de schare van priesters en levieten misschien ooit hij zelf cvicuen

Etrenovabisfaciemterraebeantwoordthijde antifoon.... God zal 't weten, of Hij hem, onwaardige, wil uitverkiezen om het aanschijn der aarde te helpen vernieuwen Als dat z n levensplicht is, zal hij bereid zijn.... Al zou z'n diepste droom het andere willen zoeken, wat hij gisteravond

en vanmorgen bijna wist

Ineens denkt hij aan den terugrit, die hem wacht, aan den laatsten en hefsten dag op den Cannenborg. Hij voelt z'n knieën pijn doen. Hij vindt, dat toe Boecop's nabidden al te lang duurt. Zijn aandacht is weg. Hij hoort geschuifel en gestommel1 achter zich in de kapel.... Staan de biddenden op? Hij tuurt naar het zolderraampje achter dealtaarkist . ooud wemelt de dag erdoor □ D

rüfhe\m ^ StePraedt' die ^ar Duistervoorde moS, njden elk aan een zijde van den wagen. Nu en dan weet Sofie hen m hun gesprek te mengen, dat eerst druk was na t bang beleven, maar allengs matter wordt. Ze zijn moe

£w WIS?' 26 Zinken * d°f ieder voor

Elbert ziet Anna van Delen met de gevouwen handen in den schoot, de oogen neer, in droef peinzen zich zelf en de anderen vergeten. Op de achterbank leunt z'n moeder in de schaduw der wagenhuif bleek in den hoek, als sliep ze en z n vader naast den voerman zit norsch gelijk immer met het doorgroefd voorhoofd als tot stooten naar voren. Langen

Sluiten