Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in Hoog-Duitschland uitgebroeid, „Spinola is één, de giftigste, van z'n koppen; Tilly en Velasco de andere.

„Cordova sloegen we bij Fleurus af" begint Hendrik op zyn beurt en doet het verhaal van den slag. Tot de trompetters aantreden blazen.

„Spinola!" — „Hak er op in!"

Dat is hun afscheid.

° □ □

Hendrik heeft bij den opmarsch gehoopt op een Spaanschen musketkogel door z'n hersens, eer de nieuwe nacht kwam Maar het is tot geen vechten gekomen. De dood stoot hem uit als het leven. De Spaanschen hebben, bij 't naderen van Maunts met z'n slagorden, hun kwartieren in brand gestoken, uit de verte in approchen en trancheeën loos geweld gemaakt met musketten, terwijl de vuren op de heuvels heel het land overschenen met hun gloed.... En als ze in den vroegsten morgenstond op de Wouwsche heide het topje zagen van de groene pluim op de muts van den Nassauschen held, zijn ze gevlucht, alles achterlatende tot goeden buit voor de bevrijde belegerden.

Ongedeerd op z'n eigen paard, aan het hoofd van z'n regiment, naast hem de vaandrig met de vlottende Brunswijksche vlag, rijdt Hendrik terug naar Breda. Vóór het ontlegerde Bergen-op-Zoom hebben de zegevierende troepen zich gesplitst. Maurits zal teruggaan naar Den Haag en Mansfeit met hem, om geld te vragen aan de Staten en het nieuwe oorlogsdoel aan den koning van Bohemen, dien hij wil bewegen om den strijd te hervatten tegen de Keizerlijken. - Maar hertog Christiaan, wars van dat dubbele bedelen wacht z n troepen in Breda, walgend van den laffen Bohemer en van dit tamme land hier. Christiaan zal zelf wel een oorlogs-

12

Sluiten