Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Zóóveel had hij nog kunnen doen voor den wederopbouw der Kerk — een man als hij". „Juist daarom moest hij weg"

„En blijven wij in nog machteloozer verlatenheid. Soms lijkt het me, of we wegzinken, en de nieuwe tijd zich als een zee

°Ver °nS' laatste draSers 01 beschermers van het Allerheiligste."

„Dat is gebrek aan hoop en geloof, moeder," verwijt Sofie

„Hoe komt u zoo zwartziend ?"

„Vraag liever, hoe ik de jaren door m'n blijmoedigheid bewaarde.... de donkere gedachten van 't laatste jaar zijn — laat het me zeggen — de schaduwen van den dood Als je een voor één die je hef zijn op de een of andere'wijze slachtoffer ziet worden van de verdrukking, die ons 't vrij ademen en 't leven beneemt.... Wij, ouderen, voelen onze krachten verlammen"

„Gelukkig dan, dat de jongeren er zijn, om rug en schouders onder den druk te zetten"

, „Te dulden en te dragen"

„Of hem langzaam op te heffen en af te wentelen"..

„Eens moet de beproeving eindigen"

sluif0? Zd dC ZCe Vaa den tiJd zich over Heilige ,,'t Is het Licht der wereld."

„We moeten het trouw en onbezweken dragen, en dan overgeven aan die na ons trouw zullen blijven."

„En nu dankbaar zijn voor de Kerst-mis in ons huis... Grooter geluk kunnen we toch niet verlangen in deze tijden."

„We moeten er zoovelen mogelijk in laten deelen."

„En dus, zooals we willen, opweg om 't volk bijeen te

Sluiten