Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij hèm, een tartend trotsch kapitein, een man op z'n weg, dan weet hij dat het z'n plicht en z'n recht was tot de nieuwe leer over te gaan. — Al drong die nooit tot z'n hart door — al zegt Fenne hem eeuwig zonder woorden, dat hij vèr van Gods aanschijn omkruipt in het stof als een aardworm....

„Hij zal u dekken met zijn vlerken, en onder zijn vleugelen zult ge betrouwen."

Aan tafel laat vrouwe Catharina zonder luisteren den tweejarigen Jan op haar schoot met haar sleutelbos spelen, bang elk gerinkel van de sleutels en eiken uitroep van 't kind voorkomend. Want Fenne wil eerbied voor het Woord. Ze heeft dien den oudsten van haar Broeckhuisjes reeds ingeprent. Hij is drie jaar en staat met z'n gepluimd, hoog-bodemig hoedje op, een fluweelen jongensbuis met linnen kraag boven den langen meisjesrok, roerloos en geduldig voor z'n tinnen bord, juist met neus en voorhoofd boven de tafel uit, de oogen schuw neer.

Naast hem leunt I/ijsje gemakkelijk in haar met fulpen kussens bestapelden stoel: Ze is nu veertien. Haar oogen zijn wat dieper, haar voorhoofd is nog stralender geworden, de mond bewaasd, de schouders hoekig. Ze kijkt naar Fenne, maar luistert niet naar de psalmen. Ze overlegt, hoe straks 't best te ontsnappen aan het benauwend catechiseeren. Ze is alles vergeten, omdat moeder haar nooit overhoort. Ze is bang voor Fenne's oogen die alles zien en voor haar stem die altijd zegt, dat Iyijsje enkel op prettige dingen zint en telkens op wat anders, dat haar hart luchtig en los als een veertje op den wind, zich van her naar der door de zon laat drijven, zonder aan den Heer of het Woord te denken. Dat het hoog tijd wordt voor haar, in te gaan in het Koninkrijk Gods, daar ze alleen haar spraak kreeg om- te bidden, haar oogen en verstand om den Bijbel te lezen. Dat zij het licht en de waarheid moet zoeken, om door den

Sluiten