Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kelen des Christelijken geloofs begrepen is, en in de ChristeHjke kerk alhier geleerd wordt, niet bekent de waarachtige en volkomen leer der zaligheid te wezen?"

Instemmen zou het belijden zijn van het Protestantisme, dat bij dezen doop van Hollands prins hoopvol zegeviert' binnen deze kerk, door de Katholieken nog geen twee eeuwen geleden in weidschen spitsboogstijl gebouwd

Maar hij geeft zich niet over. Hij, vast aan eenige leer, welke ook?.... Is hij zelfs nog wel 'n Christen-zonder-kerki zooals hij waande in zeldzame oogenblikken ?

Onder het rijzend gewelf kil-wit als de muren, trekt de pralende stoet nu heen tusschen de pijlers met leege beeldbaldakijnen. Wereldsche kleuren en edelsteenen flonkeren rijk m Sint-Jacob's ontluisterd heiligdom. En terwijl Hendrik voortschuifelt tusschen de kavalieren, wier sporen en degens rinkelen, overpeinst hij, wanneer door deze beuken 't laatst de processie met het Allerheiligste bij wierook en hymnen zou getogen zijn.... Nu Hjkt dit door ongewijde handen gekerstend kind hun heüigste. Want hoor, nu de stoet door de kerkpoort buitenkomt, het Hosanna opgaan voor het prinsje: — klokken, bazuinen, kanonschoten, geweersalvo's en de daverende jubel van het volk!

Het bHjft duren, de straten door, waar 't uit de vensters bloemen regent over Hollands zegewagen. Zóó uitbundig en vervoerend bHjft het duren, dat hij zelfs in dien jubel wordt opgenomen, tot er een lach opslaat uit z'n hart, die ook hém ineenmaal een bUjde feesteling maakt.... Wel dan' Waarom dat eeuwig tobben over niets? Hij geeft zich over aan het levensfeest....

Sluiten