Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarvoor ze haar jeugd gaf en haar verder leven offert: dat de verloren zoon zal opstaan en naar zijn Vader gaan....

De litanie is vergaan in den wisselzang der psalmen. De priesters zijn opgerezen, en als de bisschop, die knielt voor het tabernakel Salvos fac servos tuos zingt, antwoorden zij Deus meus sperantes in te. Dan weer de ééne diepe stem Esto nobis Domine, turris fortitud i s, en de velen: A facie inimici

Er komt een eerizaam man knielen op den laagsten drempel vóór het priesterkoor. Hij schijnt, met z'n stralend kuras en z'n zwierige dracht van zilverlaken, een trotsch ridder. Maar hij kwam van de Communiebank in de Sacramentskapel. Verzonken bad hij daar met Jezus in zijn hart, tot z'n zielsjubel hem Het opstaan. En nu wacht hij. Er is met hem een wonder gebeurd. Zooeven in den schemer van den biechtstoel trof het zijn ziel als een bHksemfUts. Het was niet meer dan een gedachte, een inspraak van Gods stem Het kwam, nadat hij

de zonden van zijn leven had beleden en luisterde naar den priester. Die sprak hem van Sint-Franciscus van Assisië, aan wiens kruiswonden deze zeventiende dag van September is gewijd, en gaf hem ter overweging den Introïtus van heden: Ver zij het van mij te roemen dan in het Kruis van onzen Heer Jezus Christus, door wien de wereldmijgekruisigdis, enikdewereld. En luisterend wist de biechteHng: Zijn verdere levensweg zal die van het Kruis zijn, als volgeling van Sint-Franciscus. Arm en ootmoedig, opbouwer der vervallen Kerk, Apostel van

hefde Franciscus volgen naar Christus. Dit is zijn roeping,

het eenige waarvoor hij geschapen is, het doel waarheen hem, onwillige, zijn wilde jacht door het leven bracht

In de zaligheid van dit inzicht bezweek bijna zijn hart,

Sluiten