Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

NA HET FEEST

En nimmer zag ik uw verwoest gelaat

Zoo wit en bleek Als in de vale dageraad Toen 't feest der nacht te laat Verstreek.

Uw zwakke handen dwaalden om een steun

En vage schrik Vond aan mijn hart en armen leun En brekend werd tot kreun Uw snik.

En uit de glorie van uw geurig haar

Viel welk de schat Der bloemen van de nacht; voorwaar Voor langer bloei te zwaar, Te mat.

Maar in de stilte van uw eigen woon

Verdwaald geraakt, Werd liefde gave en liefde loon En zijt ge bleek en schoon En naakt Ontwaakt.

Sluiten