Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HERINNERING

Hij klaagde en al de woorden, die hij sprak Waren verkoolde dingen uit den asch Van zijn verbrand verleden: al wat was Onder de vreugde van dat blijde dak. Hij klaagde en zijn vermoeide blik, te zwak Om uit te zien naar andre woorden, las 't Verbleekte schrift.... en de avond zonk zoo ras. Daar was niet één, die hem de lamp ontstak, Dat er een droom is van herbloeide rozen Als voor den vader, die in 't kind herleeft; Dat er een dronk is, die de dorst zal laven. Dat er één troost is voor de hopeloozen:

Het is de kust, de vaderlandsche haven Voor 't keerend schip, dat reeds de zeilen reeft.

Sluiten