Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

OP DEN RAND.

O, toen uw adem op mijn mond Bijna een koele doodskus was; O, toen ik haast de spreuk verstond Die 'k van uw lippen las;

O. toen ik reeds de rijmen wist Van 'tlanggezochte laatste üed, Sprak uwe stem, die al beslist: „Het is te vroeg; nog niet!"

Nu zoek ik peinzend •— als naar 't woord Dat op de leege lippen zweeft En dat men bijna heeft gehoord — Wat niemand kent of heeft

Wat is er toch geweest, gebeurd? Het was alsof een bloesem viel, Waarvan alleen de zweem nog geurt Naar de aandacht van de ziel.

Sluiten