Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

over haar borduurwerk, waaraan ze met treuzelig-langzame steken voortwerkte. Haar smeekblikken naar Siegfried als naar tante Cato waren onopgemerkt gebleven.

„Dan ben je wel veranderd. Ik weet nog, hoe zielsblij je was, toen je tot organist benoemd werd en hoe je hemel en aarde heb bewogen om het te worden. Toen benauwde je blijkbaar onze kleinsteedschheid nog niet", zei tante kort-scherp.

„Omdat ik toen nog niet ondervonden had en nog niet wist, wat bekrompenheid beteekende en omdat ik ter wille van Thilde 'n maatschappelijke positie wou hebben."

„En wat zou je nu dan eigenlijk willen ?" vroeg tante op den man af.

Het ontstelde hem even, of hij gedwongen werd overhaast 'n beslissing te nemen en weer 'n moment aarzelde hij om te uiten wat al zoo lang bij hem vast stond.

„Wat ik eigenlijk zou willen?" begon hij diep-ademend. „Dat weet ik nog niet zoo precies. Maar ik weet wel, dat ik 't hier op den duur niet uithou, dat ik hier niet aarden kan. Bk bedank er voor om als obscuur muziekonderwijzer m'n leven te eindigen. Ik heb hoogere aspiraties, ik wil m'n talenten ontplooien en niet ondergaan in geestdoodend lesgeven en zoo meer. Dat heb ik Thilde vanavond ook gezegd."

„Dus je wil hier weg, je wil alles opgeven, wat je hier bereikt hebt?"

„Ja, want dit leven geeft me geen voldoening. U mag dat misschien pedant vinden, maar ik voel me tot beters in staat."

„En Thilde?"

„Ik hoop, dat haar verlangens ook 'n beetje verder gaan dan de vrouw te worden van 'n simpel muziekonderwijzertje in een of andere provincie-stad."

Sluiten