Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het refrein van al de brieven, die Siegfried daarover ontving, luidde met kleine variaties het zelfde: wanneer de heer Rumpke zich zelf financieel bij de uitgave wilde interesseeren....

Het bracht Siegfried wel sterk in de verleiding om er met Thilde over te spreken. Dat zij zonder aarzelen hem ook ditmaal het benoodigde bedrag, dat hij zelf niet rnissen kon, zou verschaffen, leek buiten twijfel. Doch tegen 'n nieuw beroep op haar geldelijken steun verzette zich ditmaal niet alleen z'n trots. Stellig viel ook deze erkenning van 't wanhopig-moeilijke begin van 'n kunstenaars-carrière zwaar, doch bovenal begonnen moreele bezwaren zich te doen gelden. Want hij achtte z'n verhouding tegenover z'n meisje niet volkomen zuiver meer, z'n liefde niet vrij van bij-oogmerken om gewetens-gerust haar hulp te aanvaarden.

Zoo doorleefde hij dagen van martelenden tweestrijd.

De aanvechtingen om zich in-eens moedig alle illusies uit het hoofd te zetten, zich te schikken in wat hem beschoren leek, 'n rustige toekomst, die toch zooveel bescheiden maar diep geluk in zich bergen kon, — Thilde wist ze hem zoo overtuigend te schilderen, dat zijn verlangens er vooze hersenschimmen naast geleken, — die aanvechtingen herhaalden zich gedurig met steeds sterker wordende kracht.

Toen kwam 'n geslaagde uitvoering van het gemengd koor, waarbij 'n cantate van hem zelf ten gehoore werd gebracht, met 'n geestdriftige huldiging door 't pubhek aan het slot en vleiende verslagen in de plaatselijke bladen en als onmiddellijk gevolg vermeerdering van lessen en plannen om 'n strijk-orkestje te vormen onder z'n leiding, dat voortaan de concerten van Polyhymnia zou kunnen begeleiden .... het waren allemaal teekenen van 'n krachtig

Sluiten