Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wel hoor, subiet. En ondertusschen, 'n groot man geworden, jij?! Onze musicus Siegfried Rumpke, wat!"

Hij deed 'n beetje schetterig, studentikoos-overdreven en wijl Siegfrieds eerste indruk was, dat hij hem eigenlijk zoo wat in 't ootje probeerde te nemen, beantwoordde hij van Rode's opgetogenheid voorzichtig, teruggetrokken op 't koele af. Maar al spoedig merkte hij, dat de geestdrift van den ouden kennis voor 'n groot deel te danken moest zijn aan de whisky-soda's, waarvan hij 'n tamelijk haastig gebruik maakte en de rumoerige begroeting allerminst als spot was bedoeld. Veeleer toonde van Rode Siegfrieds aanwezigheid op prijs te stellen. Want terwijl hij te voren z'n grappen scheen gedebiteerd te hebben voor het gezelschap in het algemeen, richtte hij zich thans voortdurend speciaal tot Siegfried met belangstellende vragen naar z'n musicale prestaties, had 'n vleiend compliment voor 't laatste concert, waarop hij tegenwoordig was geweest en speciaal voor z'n compositie. En uit die vragen hoorde Siegfried onmiddellijk, dat van Rode uitstekend op de hoogte was van muziek en veel muziek moest hebben gehoord.

De joĆ¼ge stemming, die om de ronde tafel heerschte bij Siegfrieds binnentreden, was langzamerhand gaan lijden onder van Rode's verernstigde stemming. Er werden nog wel wat min of meer gewaagde aardigheden getapt, maar gaandeweg verliep het algemeene gesprek in zouteloos, ongeanimeerd geleuter. De kring loste zich op. Het biljart begon z'n spelers te trekken, rond de speeltafeltjes vormden zich al meer partijtjes.

Echter van Rode liet zich niet overhalen om den clubfauteuil te verlaten, waarin hij lui onderuit gezakt lag, 'n sigaret tusschen de dunne spot-lippen en met z'n rechter hand, waarom bij 't polsgewricht 'n smalle gou-

Sluiten