Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IV

Veel eerder dan Siegfried verwacht had, hield van Rode z'n belofte. Op 'n middag, dat hij na lange, z'n geduld uit-vezelende lesuren zich gereed maakte om naar Thilde te gaan, die 'n lichten aanval van bronchitis bleek te hebben, hoorde hij op-eens de luidruchtige stem van van Rode op het trapportaal en even later den gecadanceerden klop van 'n wandelstok op z'n kamerdeur.

Hand-wuivend kwam van Rode binnen, groetend op z'n joviale manier.

„Amice, je ziet, dat ik woord hou. Heb je tijd? Ik moet 'ns ernstig met je praten."

Overrompeld en nieuwsgierig sprak Siegfried niet van z'n plan om naar Thilde te gaan, verklaarde, dat van Rode zeer gelegen kwam, schoof 'n crapaud voor hem bij 't venster, bood sigaren aan. Doch van Rode bedankte voor het een als het ander. Hij had met 'n vluggen blik de ruime, maar wat sjofel gemeubelde huurkamer gemonsterd, die weinig gezelligheid ademde en over z'n bewegelijk gezicht was even 'n misprijzende verwondering gevleugd, die Siegfried niet ontging.

„Nee Rumpke, ik ga niet zitten", weerde hij af. „Thuis wachten ze met de thee. Ik kom je eigenlijk halen, omdat ik groote plannen met je bespreken wou. Doe me 't genoegen en ga met mij mee."

Het voorstel was vol verlokking. Dat het oude

Sluiten