Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ja, hoe zou 't eigenlijk moeten gaan tusschen Thilde en hem, als hij bereikte, wat hij nastreefde?

Voor het eerst scheen hem z'n meisje 'n onoverkomelijk beletsel voor z'n plannen, hij besefte, dat zij met al de kracht van haar ontstelde, jonkvrouwelijke; kuischheid zou trachten hem te weerhouden van wat haar met schaamte zou vervullen; 'n wal van moeilijkheden rees plots voor de lokkende toekomst.

Het binnentreden van van Rode stoorde hem echter als 'n welkome afleiding in z'n tobbend gepeins.

„En", vroeg deze na de vriendschappelijke begroeting, „heb je met de Amerikaansche kennis gemaakt? Is ze je mee of tegen gevaHen?"

„Ik ben van d'r gecharmeerd, zooals je me voorspeld

heb. Alleen ik heb gewetensbezwaren. Ik vind de

heele geschiedenis nog al ondeugend."

,,'n Beetje piquant hè? Ja, dat is zoo, 't is n beetje 'n ondeugend juffertje. Ik vind 't zelf ook heel naar, dat ik ze niet in 't goede spoor heb kunnen houen. Maar wat doe je er aan. Zoo zijn de meisjes van tegenwoordig".

Met 'n meewarig-grappig gezicht stond van Rode achter z'n oor te krabben. \

„Nee maar, zonder gekheid", wilde Siegfried n uitweg zoeken, „ik zou, er alles voor voelen, om de muziek bij je tekst te schrijven als jij die enfin, gewaagde passages zou willen schrappen."

Maar nu barstte van Rode in 'n hoonlach uit, die Siegfried verlegen blozen deed als 'n schooljongen.

„Och-och, wat ben jij toch nog 'n beste, brave kerel. Meen je dat nou waarachtig ? Neem jij daar nou aanstoot aan, zeg? 'n Kwezel of 'n bagijntje .... nou ja, dat kan ik me voorstellen, maar 'n jonge kerel, die weet wat er in 't leven te koop is! Vergeleken bij wat er

Sluiten