Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in stand wilden houden, was uitgewischt door de toovermacht van zijn talent. De overwinning was wel volkomen, moest hij toch even in juichende, heimelijke voldoening bedenken. Maar tegelijk ook besefte hij, dat hij z'n overwinning als mensch moest behalen, door zich te gedragen als bescheiden, wei-opgevoed artiest, wars van iedere aanmatiging of snoeverij. En zoo toonde hij zich dan 'n onderhoudend, gezellig prater, grappig verhalend uit z'n financieel-moeilijke studiejaren, waarvoor hij 'n goedlachsch gehoor vond, zonder z'n eigen persoon of daden daarbij te veel op den voorgrond te brengen. En evenruin liet hij zich verleiden om in ijdel zelfbehagen veel te spreken van z'n werk en verwachtingen, ondanks den lof die men hem gaf voor wat hij reeds tot stand had gebracht voor het muziek-leven van de stad. Doch bij die waardeering moest mevrouw van Rode toch ook erkennen, dat op den duur de plaats geen werkkring bood, waarin 'n musicus van zijn talenten, bevrediging zou kunnen vinden, dat hij moest trachten zich in de musicale wereld de plaats te veroveren, waarop hij recht had. En de anderen beaamden dat volkomen, gaven met jeugdige voortvarendheid raad, beloofden introducties bij invloedrijke families in Den Haag en Amsterdam. Van de opvoering van de operette verwachtten ze al veel in die richting. Otto kende den directeur van 'n Weensch operette-ensemble, dat in de hoofdstad speelde, persoonlijk, zoodat de moeilijkheden om het werk aangenomen te krijgen tot 'n minimum waren gereduceerd.

Het was of Siegfried, nu hij met Otto gemeenschappelijke belangen bad, 'n lid van de familie was geworden en waarlijk begon hij er zich thuis te voelen met z'n gemakkelijk aanpassingsvermogen. Hij dronk met welbehagen de geurige thee uit den wijden kop van kostbaar Japansch

Sluiten