Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

slotte voor 'n feit te stellen. Eerst bij de première zou ze weten. En hij speculeerde er op, dat 'n succes haar mild zou maken in haar oordeel en haar min of meer verzoenen met het lichtzinnige genre.

Thilde, hoewel, ze haar teleurstelling moeilijk verbergen kon, berustte in z'n geheimzinnigheid als in z'n dweperige vriendschap met de van Rodes. Intuïtief besefte ze het gevaar, voelde ze, meer dan ze het bewijzen kon, dat Siegfrieds liefde voor haar verzwakte, z'n vertrouwelijkheid verminderde sinds z'n omgang met die familie, wier invloed zij noodlottig achtte. Maar nadat Siegfried haar, eenigszins geprikkeld, had uitgelegd, welk nut hij voor z'n toekomst verwachtte van dergelijke relaties, had zij haar bekommernis voor zich gehouden. En zelfs tante Cato giste niet, wat Thilde leed onder haar schijnbare opgewektheid, die grauwe mistige dagen, waarmee de winter zich naar het einde sleepte.

Doch nu was er dan waarlijk de lente vol fleurige levensbeloften, de zon-doorgouden dag, dien Thilde beloofd was voor haar eerste wandeling, de dag als 'n feest.

Dokter van Baarn was al vroegtijdig expres komen zeggen, dat het nu 'n weertje was om 'n half-doode weer levend te maken en voor 'n herstelde zieke de beste artsenij om hem weer heelemaal de oude te doen worden. In den middag moest ze dus maar 'ns met haar Kloris op stap.

Lachend over z'n eigen gemoedelijke grappen, was de oude dokter vertrokken, de beide vrouwen in 'n opgewekte stemming achterlatend.

En nu was het wachten op Siegfried.

Tusschen twee lesuren in was hij even, vliegensvlug aangewipt om te informeeren, wat de dokter beslist had;

Sluiten