Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en geen hinder scheen te hebben van haar jicht, zwijgzaam naar buiten. Ongewoon praatlustig echter was tante Cato; oude familie-relaties begon ze op te halen behandelde schamper sommige gevestigde reputaties' ergerde zich over de gemakkelijkheid, waarmee men sommige dingen vergat, die door menschen van fortuin waren misdreven. Daar had je de van Rodes bijvoorbeeld I „Green kwaadspreken, tante", trachtte met 'n milden glimlach Ihilde haar te remmen.

"S6t iS alleS benalve 'n geheim, iedereen weet 't". „Mij interesseert het niet".

„Dat is juist verkeerd van jou. 't Moest je wel degelijk interesseeren, met wie Sieg zoo druk omgaat tegenwoordig , snibbigde tante.

„Och kom".

„Je voelt toch, hoop ik, wel dat de jongen veranderd is. tin dat schrijf ik wel degelijk toe aan de invloed van die menschen".

Het was feitelijk de eerste keer, dat de oude vrouw scherp uitte, wat ze blijkbaar allang had opgekropt. Thilde begreep er uit, hoe diep zij zich ergerde over biegfrieds nonchalance juist vandaag. Toch trachtte ze hem nog in bescherming te nemen.

„U moet niet vergeten, dat het in 't belang is van z'n carrière, dat Sieg met allerlei menschen omgaat"

„Carrière, wat carrière? Daar heeft-ie de familie van Rode met voor noodig. Zulke menschen maken z'n noord maar op hol .

Tante^s rimpelig gezichtje werd rood van verontwaardiging. Thilde zag 't en drukte kalmeerend haar arm tegen zich aan met dochterlijke innigheid.

„De dag is zoo mooi. Te mooi voor meeningverscnilletjes , zei ze zacht.

6

Sluiten