Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VII

De operette was na eenige maanden van ingespannen en rusteloozen arbeid voltooid en Otto van Rode was de partituur zelf gaan brengen naar Erik Kalmann, den directeur van het Operette-ensemble, dat het Rembrandttheater bespeelde en dien hij persoonlijk kende, dank zij z'n relaties met allerlei artiesten van de hoofdstad.

Het verslag van z'n onderhoud met dezen heer was in zooverre bemoedigend voor Siegfried, dat Kalmann de belofte had gedaan met de meeste belangstelling en spoed van hun gemeenschappelijke schepping te zullen kennis nemen en hem te laten weten, of hij het werk ยป in het komende seizoen al of niet op z'n repertoir zou kunnen nemen.

Nu echter wars 'n tijd van neerdrukkend afwachten voor Siegfried aangebroken, neerdrukkender en beangstigender naar mate de weken tot maanden groeiden, zonder dat Herr Kalmann van spoed of belangstelling blijk gaf.

Overwerkt en overprikkeld beleefde Siegfried thans momenten van uiterste neerslachtigheid, moedeloosheid en twijfel aan de waarde van z'n compositie, in welke sombere buien hij troost zocht en vond bij de van Rodes. Vooral Otto was vol luchthartig optimisme; die twijfelde niet aan het toekomstig succes. En het lange uitblijven van Kalmanns beslissing vond hij allerminst verontrustend. Met theaterdirecteuren moest je nou eenmaal 'n eindloos geduld hebben.

Sluiten