Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

komen. Als 'n koorts was de zucht naar weelde en emotie in z'n bloed geslagen. Het milieu, waarin Thilde leefde en dat hem bij de ontwaking van z'n eerzuchtige aspiraties al was gaan hinderen om de eenvoudige burgelijkheid, werd hem nu van 'n verstikkende atmosfeer. Hij kon zich niet meer aanpassen aan de conservatieve gelijkmatigheid van tante Cato met haar altijd eendere dag-indeeling en vermufte gewoontetjes. Om het verblijf bij haar waren thans de Zon- en Feestdagen, behalve nog om de drukke kerkdienst, 'n wanhoop voor hem geworden.

Zoo lang als hij nu reeds met Thilde verloofd was, placht hij die dagen bij baar door te brengen. Na de Hoogmis ging hij met z'n meisje mee en bleef tot 's avonds. In den beginne, in de eerste verrukking van z'n liefde, had de wel stille, maar toch ook innige, knusse huiselijkheid in de eenvoudige woning van tante Cato'n bizondere bekoring gehad voor den jongen man, die z'n leven op goedkoope huurkamers of in rommelige pensions had gesleten. En de degelijke, smakelijk bereide schotels, die tante opdischte, vormden voor den weinig

gewenden jongen musicus 'n waar Lucullusmaal. Maar

veel variatie wist de oude dame noch in die Zondagen noch in haar menu's te brengen, ze leken op elkander als de gitten versierselen op haar oud-modische, hoogst stemmige, zwarte japonnen.

Nu z'n oogen voor 'n andere levenshouding waren opengaan, verwenschte hij deze knusse, solide huiselijkheid als 'n hopelooze verveling, die hem te suf maakte om er nog mee te kunnen spotten. Niets aantrekkelijks vermocht hij er meer aan te ontdekken. Sinds hij de vaak geestige, altijd onderhoudende conversatie bij de van Rodes gewoon was, waren de gesprekken hier zonder eenige

Sluiten