Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

belangrijkheid voor hem. En tante Cato's maaltijden waardeerde hij nog alleen maar als 'n degelijken burgerpot nu hij de uitgelezen spijzen kende, die bij z'n rijke vrienden en in de restaurants ter tafel kwamen. Nochtans bleef hij zich houden aan de eenmaal aangenomen gewoonte, maar van den prettigen, onderhoudenden gast was hij een vervelende zwijger of een vitzieke opmerker geworden.

'n Saaie lente sleepte zich zoo naar 'n triesten zomer.

Het huis der Van Rodes werd gesloten. De familie trok naar Noordwijk, waar ze drie maanden zouden doorbrengen.

Siegfrieds toch al schaars geworden bezoeken aan de deftige huizing hielden dus vanzelf geheel op. Het was alweer 'n verandering, waarin hij zich bijna niet schikken kon. Telkens wanneer hij over de Markt kwam en de breede, massale woning met gesloten zonne-rakken zag, overviel hem 'n drukkende melancholie, of bij ging langs het huis van 'n overleden vriend. Z'n geestesoog zag door de dichte luiken heen het deftige interieur van de salon, de in oud-Hollandsche stijl gemeubelde warmintieme eetkamer, de nonchalante, artistieke weelde van het studeer-vertrek. Hij doorleefde in herinnering de gezellige uren daarin doorgebracht met het prikkelende genot van den omgang met de geestige, soms uitdagendcoquette freules van Rode, hij vierde in gedachte opnieuw z'n triumfen, als hij z'n toehoorders in extase had gebracht met z'n viool-spel, triumfen in kleinen kring, maar die voor hem 'n bijzondere waarde hadden, omdat zij — was het suggestie of werkelijkheid? — hem het meisje nader brachten, voor wie 'n heimelijke passie in hem ontgloeid was.

Sluiten