Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kommenijs winkel — jonkheer Laborde had hem plotseling z'n plaats gewezen en aan 't verstand gebracht, hoe bespottelijk vermetel 't van 'm was geweest, ook maar 'n oogenblik genegenheid te koesteren voor 'n freule van Rode.

Nochtans gaf deze gebeurtenis hem 'n klaarder kijk op de innerlijke verwarring, waarin z'n zieleleven verstrikt was. Schuldbewust voelde hij zich nu pas terdege tegenover Thilde. Hoe onzuiver en vertroebeld leek alles wat hij in de laatste maanden overpeinsd en ondernomen had!

De zucht om te behagen aan de menschen, die maatschappelijk boven hem stonden, om zich zelf op te werken uit den stand, waarin hij thuis hoorde, had hem ontrouw doen worden aan z'n beste intenties, onwaar tegenover z'n meisje en zich zelf. Want had hij in z'n hefde voor Thilde niet ontegenzeggelijk 'n wufte genegenheid laten binnen sluipen voor 'n ander? Hoe was dit eigenlijk mogelijk geweest? Hoe had hij zoo onstandvastig kunnen wezen, dat hij zonder ernstig verzet, Thilde had laten verdringen door de fijntjes met hem spelende Leonie, al was 't dan ook maar voor korten tijd geweest?

Het gewetensonderzoek, dien avond, was een smartelijk verontrustende ontleding van de diepste roerselen van z'n heftig-bewogen ziel. En in de bittere deceptie was berouw en inkeer niet moeilijk te wekken.

Heel zijn opgeschroefde vroolijkheid en dienende voorkomendheid des anderen daags tegenover z'n meisje waren er de uiting van, moesten hem zelf als bewijs dienen, dat hij oprecht z'n hoogmoedige verlangens had afgezworen en slechts begeerde z'n geluk te zoeken in de liefde voor z'n oprechte en eenvoudige Thilde.

En in deze verteederde stemming beijverde hij zich

Sluiten