Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij onmiddellijk krachtig bestrijden moest, wilden ze hem niet noodlottig worden? Doch in plaats daarvan bleef hij en 'n luchtige, flirtige conversatie ontspon zich tusschen hunne naar elkander geneigde hoofden.

Totdat de regisseur kwam waarschuwen, dat de pauze bijna verstreken was. Toen met 'n warmen handdruk nam Siegfried afscheid.

„Wij zien elkaar nog na afloop nietwaar?" zei Lilly met 'n verleidelijken glimlach haar bontmantel afwerpend.

„We zullen het succes vieren".

Hij waagde nog 'n voorbehoud, doch zij maakte 'n wegwerpend gebaar.

„U zult u toch niet aan onze goeie gewoonte onttrekken? Tot straks dus".

Z'n hoofd vol tegenstrijdige gedachten ging Siegfried. Hij trof van Rode, die opgewonden deed over 't luisterrijk souper, dat hij na afloop besteld had. Dat moest de glansrijke bekroning worden van den glansrijken avond, betoogde hij met drukke gebaren. Siegfried, verernstigd, nu het laatste gedeelte van z'n werk en z'n taak hem opeischte, had moeite om van hem af te komen. Nog was hij niet zeker van de overwinning. En nu kwam daar opeens bij, onverwacht z'n denken vertroebelend, de hem overrompelende affectie voor de buitengewoon bekoorlijke zangeres, 'n vreemd-verteederende sensatie, die hij meer onderging dan reeds te begrijpen vermocht. Trouwens-ontbrak hem daartoe de tijd. Bij z'n verschijnen in de zaal barstte reeds, als bij afspraak, 'n warm applaus los, van alle kanten zag hij bewegende handen blanken in de donkere menschendrom; dankbaar buigend begaf hij zich naar z'n lessenaar, waaraan, nieuwe verrassing, 'n groote lauwerkrans hem huldigde.

Sluiten