Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

III

'n Ochtend ontving Siegfried den gevreesden brief, waarin Thilde hem de overkomst van haar en tante Cato naar Amsterdam meldde.

„Die tolle Amerikanerin" had nu al viertien dagen, avond aan avond volle schouwburgen getrokken en Kalmann voorzag, dat de operette nog geruimen tijd op het repertoir zou kunnen blijven. De bijvalsbetuigingen van het publiek hadden voor Siegfried de aantrekkelijkheid van het nieuwe al reeds lang verloren. Hij was ten slotte toch te veel artist en niet ijdel genoeg om daaraan overdreven waarde te hechten. Wat hem meer verheugde, was het financieele voordeel, dat hij uit z'n werk trok.

Immers naar weelde en dus naar geld was z'n hart uitgegaan, geld als middel, niet als doel wel is waar, maar tóch naar geld en zoo veel mogelijk. En nu begon z'n werk hem dat ruimschoots op te brengen. Reeds was hij met 'n Duitschen uitgever in onderhandeling over de uitgave van de partituur, gedeelten, die het meest bij het pubhek ingeslagen waren, zouden eerstdaags, voor piano gearrangeerd, in den handel komen, van Rode was in bespreking met'n Münchener operettetroep over de opvoering in Duitschland. En daarenboven kwam, onverwachts, van Kalmann de aanbieding aan Siegfried om als musicaal leider van zijn ensemble op te treden

Sluiten