Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Doch al waren deze voornemens nog zoo serieus bedoeld, om den geluksvogel, die het zoo snel tot roem en fortuin had gebracht, had zich terstond 'n groep artistieke vrienden gevormd, levenslustige armoedzaaiers en avonturiers, schilders, letterkundigen en musici en parasiteerende leegloopers, die hem vleiden, reclame voor hém maakten en op z'n zak hepen, die altijd honger en dorst hadden, altijd hun portemonnaie vergaten en allemaal ploertige schuldeischers er op na hielden, die hun het leven ondragelijk maakten en van welke beulen Siegfried hen verlossen moest. En al deze warhoofden of genotzoekers, die 'n onbesuisde jeugd uitraasden of 'n mislukt leven in drinkgelagen trachtten te vergeten en den fortuinlijken zwakkeling, die Siegfried al meer en meer dreigde te worden, meevoerden in hun dollen, uitzinnigen dans door het leven, waren de ernstige belemmering om in z'n goede voornemens te volharden. Want Siegfried mocht met verbijsterende gemakkelijkheid hebben toegegeven aan de verslapping van z'n verantwoordehjkheidsgevoel en moraliteit, z'n natuurlijke, bijna naive goedhartigheid was onder z'n voorspoed eer toegenomen dan verminderd, zoodat hij gemakkelijker de dupe werd van gehuichelde vriendschap en geraffineerde tafelschuimers.

De eenige, die hem trachtte te remmen, was de levenskenner van Rode. Met de nuchterheid van 'n cyniker nam deze het genot, zonder zich, als z'n vriend door genotzucht te laten overheerschen. Hij was te verfijnd om zich aan excessen te buiten te gaan, als de lanterfanterende zwierbollen en opgewonden fantasten van het artiestenkringetje, waarin Siegfried verzeild was. Hij mocht de bedenker en aanstichter zijn van 'n bacchanaal, z'n evenwicht verloor hij niet licht als de

Sluiten