Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hou van dat intieme halflicht. En 't zal jouw bekentenis makkelijker maken. Biecht 'ns op, vader. Wat heb je voor narigheid?"

„Och Hij maakte 'n vaag, afwerend gebaar,

terwijl bij tegenover haar plaats nam en 't verwonderde hem eigenlijk, dat het hem nog zoo pijnlijk was Lilly de breuk met z'n meisje te vertellen.

„Mag ik 't soms niet weten?" drong ze aan, haar stoel dichter bij den zijnen rukkend. „Je begrijpt toch, dat ik 't niet vraag uit vrouwelijke nieuwsgierigheid maar uit pure belangstelling, hè".

„Jawel, zeker. Nou m'n engagement, is af'.

„Je engagement af?!" Als 'n moeilijk bedwongen juichkreet klonk de vraag. Of ze er zelf van geschrokken was bleef ze 'n oogenblik zwijgen, terwijl Siegfried stom voor zich uit staarde.

„Beklaag je me niet?" vroeg hij eindelijk met gemaakte bitterheid om zich 'n houding te geven.

„Nee", antwoordde ze met resolute nadrukkelijkheid. „Ik ken je meisje alleen van portret en wat je me van haar verteld heb. Maar dat was voldoende voor me om te begrijpen, dat jullie niet bij elkaar hoorden. Dat meisje met d'r lieve Madonnakopje is geen vrouw voor de sfeer, waarin jij leeft".

„Maar wie zegt, dat ik in deze sfeer zal blijven leven". „Verbeeld je je soms, dat je opnieuw zult kunnen aarden in 'n geregeld burgerlijk bestaantje? En dan, je succes als componist van de dolle Amerikaansche, zal je verder drijven. Jij behoort nu eenmaal aan vrouw Musica met de kop van 'n bacchante."

„Ik zal toonen, dat je je daarin vergist. Ik wil het volgend jaar met heel ander werk voor de dag komen". „Goed, maar dan zal het pubhek niet naar je luisteren.

Sluiten