Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was opgevoed, had hij weer dagen van zelfstrijd doorworsteld. Het bleek hem toen toch wel duidelijk, dat heel z'n branieachtig atheisme maar uiterlijk was en niet strookte met z'n waarachtige zielsbehoefte. Iets als neerdrukkende angst voor de toekomst met Lilly was toen in hem gevaren. Het was, of weer de inwendige stem, doch nu dringender dan ooit, vermaande terug te keeren. Maar dit terugkeeren leek hem onmogelijker dan ooit. De minste aarzeling zou 'n hoongelach verwekt hebben onder z'n vrienden. Doch ook was hij reeds te zeer in de macht van z'n passie.

Ten slotte kwam er 'n zeker fataüsme over hem. Conflicten reeds vóór hun huwelijk nu en dan gerezen, hoe spoedig ook weer bijgelegd, hadden hem kunnen waarschuwen voor komende moeüijkheden, bewezen althans Lilly's wispelturig, lastig karakter en hoe bezwaarlijk het zou zijn de in volkomen vrijheid opgevoede, verwende jonge vrouw te leiden. Maar hij trachte de bezwaren weg te lachen. Verkieslijker leek hem nu eenmaal het leven met 'n temperamentvolle, artistieke vrouw met al de moeüijkheden daaraan verbonden, dan 'n bezadigd, kalm, echtelijk geluk, dat, wijl emotieloos, hem al spoedig vervelen zou. Alles wat hij de laatste maanden ondernomen en overpeinsd had was immers 'n gevolg van z'n afschuw van z'n duffe verleden. Consequent zou hij zich dus ook storten in 'n avontuurlijke toekomst.

Maar zoo, naarmate hij bereikte, wat hij in eerzuchtige droomen begeerd had, week de innerlijke bevrediging steeds verder weg. Wel bracht de eerste tijd van z'n huwelijk met Lilly hem 'n nieuwe, hoewel weinig stabiele gelukssensatie, maar ook deze was niet onvermengd en hield hem geenszins in evenwicht, 'n Voortjachtende onrust begon als 'n ziekte in z'n bloed te

Sluiten