Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

koortsen. Verlangen naar verandering dreef hem tot nerveuse ongedurigheid. De triumfantelijke viering van de vijftigste opvoering van z'n operette was nog even 'n hoogtepunt in z'n bestaan, doch daarna neigde de levenslijn weer omlaag. „Die tolle Amerikanerin" ging van het program en hij kreeg andere operetten te dirigeeren, die in alle opzichten minderwaardig waren, maar in 't buitenland het tot „Schlager" gebracht hadden, en zich ook hier langer of korter op het repertoir handhaafden. Terwille van z'n reputatie als orkestdirigent bracht hij de uitvoeringen op zoo hoog mogelijk peil, doch hij deed het met innerlijken tegenzin en walg van al den nonsens, die hij voor 't pubhek smakelijk maakte en 't publiek gretig slikte. En ook dit bestaan werd tot 'n sleur, en moeilijker te dragen naarmate hij meer afgestompt raakte voor de emoties, die hem vroeger in 'n roes van overprikkeling brachten. Tenslotte kwam hij tot de overtuiging, dat het kleine Holland hem niets meer geven kon.

Toen — het liep tegen het eind van het speelseizoen en 't was tusschen hem en Lilly 'n dagelijksch punt van overweging geworden, of zij het contract met Kalmann al of niet zouden vernieuwen — toen opende 'n brief van Van Rode uit München nieuwe vooruitzichten, 'n Theaterdirectie in die stad wilde „Die tolle Amerikanerin" op het repertoire nemen. Van Rode zou trachten ervoor te zorgen, dat Siegfried en Lilly aan enkele gastvoorstellingen hun medewerking konden verleenen. Als 'n ijverig impresario bleek hij voor z'n vriend in de weer. 'n Besluit was toen spoedig genomen. Of hij in den vreemde, bij nieuwe indrukken en veranderde omgeving bevrijd zou worden van de innerlijk knagende en kankerende onrust, hunkerde Siegfried er naar zoo spoedig mogelijk Holland

Sluiten