Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Amsterdam hadden zij zich luxueus ingericht op 'n paar kamers in de buurt van de Schildersacademie. Aanvankelijk had de hoop, dat luxe en comfort Lilly ook huiselijk zou maken, tenminste in den vacantietijd, die haar 'n rustig bestaan verzekerde, Siegfried bij de inrichting van hun woning onbekrompen te werk doen gaan. Maar na de eerste verrukking over hun artistiek-weelderig home, scheen Lilly het er slechts uit te kunnen houden, wanneer zij er gasten ontving. En zoo werd de salon der Rumpkes, dank zij vooral de gastvrijheid van de vrouw des huizes, al vrij spoedig 'n gezocht middelpunt van allerlei artiesten en min of meer kunstzinnige wezens, die er zich als thuis voelden, hun eigenaardigheden en vooral Kun vrijpostigheden mede brachten, hun theorieën verkondigden, hun gedichten en composities voordroegen en 'n groote voorkeur toonden voor het uur, waarop de Rumpkes dineerden of soupeerden, om hun bezoeken af te leggen. Want Lilly hield open tafel. Nooit kwam iemand ongelegen; bij haar onberedeneerde luchthartigheid was iedere gast steeds welkom. Maar deze te ver gedreven gastvrijheid, die talrijke parasieteerende kunstvrienden lokte, was fnuikend voor Siegfrieds financiën en goede voornemens. Z'n dagen waren overvuld met allerlei amusementen en bijeenkomsten, die schatten van geld kostten en hem den tijd en den lust benamen om te arbeiden. Echter, de aantrekkehjkheid van dit werkelooze, geldverslindende bestaan verrninderde, naarmate hij tot het inzicht van het ruineuse ervan kwam.

Doch om plots z'n leefwijze te veranderen en in te gaan tegen Lilly's kostbare behoeften en verlangens, hij miste nu eenmaal de doorzettende kracht tot dergeüjke radicale maatregelen. Wel kwam het tot veelvuldige botsingen tusschen hen beiden, begonnen de perioden van

Sluiten