Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te voren voor Van Rode in zich gewaar geworden was, moest hij nu aldoor aan z'n vriend denken en plannen rezen om des anderen daags naar hem toe te

gaan om ja wat eigenlijk? Was Van Rode de

man om z'n klachten aan te hooren over z'n huweh$ÉS» misère, over z'n geldzorgen; over z'n onvoldaanheid en z'n onmacht om het leven te dwingen in de richting, die hij wildé en waarvan hij bevrediging hoopte ? Maar ook: zou Van Rode in hem 'n man van genoegzame ervaring zien om op zijn beurt hem deelgenoot te maken van de bekommernissen, die, ontwijfelbaar hem even zeef drukten? En toch, hoe snakte hij naar vertrouwelijke vriendschap en hoe bereid was hij tot waarachtige vriendenhulp. Beu was hij van al dat geklinkklank Van woorden, van vleierijen en laffe grappen, van al die jool, waarmee getracht werd van je jeugd 'n dollen, tor* geloozen roes te maken, 't Leven was immers gruwelijke ernst, je mocht het beter gevoel in je kunnen verdoovfcftv je zelf ontvluchten kon je niet. En de walg van jezelf, van je karakterlooze slapheid en je hersenlooze genotzucht kon je tot wanhoop drijven. O, in dit stadium van ontnuchtering iemand te vinden, die je er boven op hielp, die je tot klare bezinning bracht en je trok uit het moeras, waarin je dreigde te verstikken! Want zonder hulp kwam hij er niet uit. Hoe kon hij zonder tusschenkomst van het toeval het leven van Lilly en hem radicaal veranderen? Al zou hij het willen, het was immers onmogelijk. Hij zou moeten beginnen met al z'n tatóschuimende vrienden en ISshnissen de deur uit te jagen, te breken met den artiestentroep, die hij eerst aangehaald had en meende noodig te hebben voor 'n succes, dat hem hoe langer hoe waardeloozer *eneén; hij zou in moeten grijpen in Lnly's levenswijze

Sluiten