Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

noemen en als die binnen de grenzen van m'n vermogen blijft...."

Met 'n afwerend gebaar onderbrak hem Siegfried.

„Ik zal doen wat je me vraagt. Die tolle Amerikanerin verdwijnt van het repertoire. En ja.... nu je mij alles opgebiecht hebt, moet je ook mijn ervaringen van de laatste maanden hooren. Ook 'n drama, maar aan de gelukkige oplossing ben ik nog niet toe".

En met de rustige, sterkende blijdschap, dat hij z'n hart kon uitstorten aan een, die denzelfden innerlijken strijd had gekend, dien hij dagelijks met zich zelf had te strijden, vertelde hij van Rode uitvoerig van het wedervinden van z'n ouden vrind, kapelaan Grabinger in Dachau en hoe die hem met fijnen tact, doch met niet te weerstreven drang tevens, had geplaatst voor het dilemma: terug naar z'n vroeger godsdienstig leven van plichtgetrouw mensch en waarachtig kunstenaar, wars van alle ijdele oppervlakkigheid en geldbejag.... of blijven in het tegenwoordige, heillooze bestaan, dat naar het uiterlijk misschien benijdenswaardig lijken mocht, maar z'n ziel ten slotte deed walgen, vol onrust en onvoldaanheid het en bovenal z'n hart beangstte onder zondebesef, hoezeer hij daartegen ook streed. En hoe hij uit gebrek aan deemoed en Godsvertrouwen z'n trots niet had kunnen breken in schuld-bekennen en zich te zeer verward achtte in de strikken der zonden en moeilijkheden dan dat hij 'n poging tot uitredding meende te kunnen wagen.

Echter nu was van Rode hem voorgegaan, van Rode, die van hen tweeën immers in alles de sterkste bleek. En ja, wat het ook kosten zou, nu wilde hij volgen. Want deze samenloop van omstandigheden was 'n niet te misduiden beschildung van Gods voorzienigheid. Wan-

Sluiten