Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

had hem echter voor eiken overijlden stap gewaarschuwd en daarom wilde hij eerst nog 'n groote reis ondernemen, 'n reis, die het afscheid zou zijn van de wereld van vermaak en ijdelheid. Vager waren uiteraard Siegfrieds voornemens. Veel zou er afhangen van Lilly. Allereerst moest hij z'n laffe toegeeflijkheid tegenover haar grillen veranderen in 'n doelbewust streven om haar gedragingen in overeenstemming te brengen met zijn nieuwe leefwijze. God gave dat hij haar winnen mocht voor hun godsdienst en 't geluk leeren van 'n huiselijk leven. Het was 'n geweldige taak, maar hij wilde vol vertrouwen en hoop zijn. Ook voor Lilly moest het oogenblik van onvrede met het tegenwoordige aanbreken ten gevolge van walging en oververzadiging. En dan.... had ook zij niet haar hooge aspiraties gehad? Als zij samen zochten naar verdieping en verrijking van hun kunst! O, als ze eerst maar kapelaan Grabinger leerde kennen en inzien, dat het geluk voor den artist niet bestaat in uiternjke triumfen, maar in de overwinningen op zichzelf en 't scheppen en weergeven van de edelste kunstuitingen als echo van het goddelijke in hem, zelfs al ontvangt hij daarvoor den hoon van 't domme, verwaten publiek.

Na het eenvoudige middagmaal, dat zij samen, wijl Lilly niet kwam opdagen, gebruikten in hun gewone restaurant in de Ludwigstrasse — nooit hadden ze zich blijer, feestelijker, illuSie-voller gevoeld dan nu, terwijl ze tegenover elkander gezeten de alledaagsche spijzen nuttigden — vertrokken ze naar Dachau — zijn Beuron, als Siegfried met enthousiasme verklaarde. De kennismaking van Van Rode met kapelaan Grabinger moest dezen zegenrijken dag kronen.

Sluiten