Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar zich eer verdiept dan vervlakt hadden, wilde hij haar thuiskomst tot iets feestelijks maken. Bij 'n bloemist bestelde hij bloemen, die 'n blijen fleur aan de kamers moesten geven en in plaats van in 'n restaurant, zooals hun gewoonte was, zouden ze op hun kamer eten, waarvoor hij n kok de noodige instructies gaf.

En met 'n popelend hart begaf hij zich op het bepaalde uur naar den trein. Doch hij bleek niet de eenige, die haar kwam afhalen. Op het perron trof hij verschillende vrinden, met wie] hij de relatie verbroken had, door zich geleidelijk terug te trekken onder allerlei voorwendsels, maar die nu met vertoon van hartelijkheid op hem toekwamen. Ook hen had Lilly blijkbaar van haar terugkeer verwittigd en, dingend naar haar gunst, hadden zij zich opgemaakt om haar 'n blijde incomste te bereiden. Hun indringerige vriendschap werkte op Siegfried als 'n beleediging, maar bovenal ontstelde hem, tot wanhoop toe, deze typische uiting van Lilly's karakter. Wanneer ze niet omfladderd werd door aanbidders, voelde ze zich ongelukkig als 'n bedorven, maar tijdelijk verwaarloosd kind. Echter, dit was de onkieschheid wel ten top gedreven en met 'n dergelijken eerestoet wenschte Siegfried den tocht naar huis niet te ondernemen. Stug, op het onbeleefde af, zei hij het de heeren. Hij was hun dankbaar voor de attentie om z'n vrouw te verwelkomen aan den trein, maar voorloopig zou hij, noch z'n vrouw de heeren kunnen ontvangen of ontmoeten. Hij zag aan hun gezichten, dat die mededeeling hun weinig imponeerde. Nauwelijks verheimelijkte spotlachjes bespeurde bij in hun oogen. Hij begreep, dat ze zich onder elkander vroolijk over hem zouden maken. Goed, ze mochten zooveel spotten, als ze verkozen, ze zouden gauw genoeg merken, dat hun rijk uit was.

Sluiten