Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van 'n fascineerend monster, hem uit de verte reeds aanstaarden. De angst was in hem, dat hij nog kennissen ontmoeten zou, die in de concertzaal mogelijk waren blijven napraten en nu huiswaarts keerden. Maar de straat was op dit uur al vrij verlaten, 'n Enkele auto soefelde over het gladde asfalt snel langs hem voorbij, en schaarsch klepperden voetstappen van late wandelaars op het plaveisel. Z'n eigen haastige voetstappen, hoezeer hij die ook wilde dempen, leken hem, alles overstemmend, de nachtelijke stilte te doorhameren en het was hem bijna 'n bevrijding, toen hij eindelijk aan den ingang van het cabaret stond zonder opgemerkt te zijn. De portier vertelde hem, dat het laatste gedeelte van de voorstelling juist begonnen was, beijverde zich de deuren voor den laten bezoeker te openen en hem 'n programma te verkoopen. Als 'n slaapwandelaar zocht Siegfried 'n plaats in het tamelijk ledige zaaltje. Z'n binnenkomen verwekte geen stoornis, wijl hij achterin bleef zitten en het pubhek een en al oog was voor het paar op het tooneeltje, dat 'n apachendans uitvoerde. Teruggetrokken in z'n schemerig hoekje bestudeerde Siegfried het programma en ja, daar vond hij haar naam: Lilly Schönberg, chanteuse internationale, met de vermelding, dat het haar eerste optreden was bij dit gezelschap. Na het nummer van het dansende paar had zij eenige liedjes te zingen, kondigde voorts het programma aan.

Met kloppende slapen zat Siegfried het einde van den stuitenden dans af te wachten. Gedachten vermochten z'n afgemartelde hersenen niet meer te vormen. Telkens vroeg hij zich af, of dit alles wel werkelijkheid was, of hij niet aanstonds ontwaken zou uit 'n afschuwelijke nachtmerrie. Het applaus met handen en voeten, dat de

Sluiten