Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met verkoelende handen z'n gezicht beroerde, kwam tenslotte z'n kalmte terug.

'n Diepe, smartelijke Verslagenheid begon loodzwaar op hem te drukken, maar z'n hersens vermochten nu ten minste het ondervondene te verwerken. En dit stond aanstonds bij hem vast: thans was het oogenblik gekomen, waarop hij met kans op succes 'n poging wagen kon om Lilly te redden, thans, nu 't ook haar duidelijk moest zijn, dat ze aan den rand van den maatschappelijken afgrond stond. Besloten keerde hij op z'n schreden terug om bij den portier van het cabaret naar het adres van Lilly te vragen, dat de man met 'n brutaal knipoogje-van-begrijpen hem gaf.

Dien nacht bracht Siegfried slapeloos door op het ongewende bed van 'n hotelkamer. Allerlei plannen ontwierp z'n vermoeide, gepijnigde geest, maar ten laatste kwam hij tot 'n besluit.

Hij moest Lilly bewegen met dit leven, dat niets meer dan desillusie en rampspoed en verval voor haar in zich borg, te breken. De zorg voor haar onderhoud wilde hij dan verder geheel op zich nemen. Hij hoopte haar onder dak te kunnen brengen bij 'n paar eenvoudige, brave lieden zonder kinderen, die op 'n groote boerderij 'n half uur gaans van Dachau woonden en bevriend waren met kapelaan Grabinger. Het leek hem de eenige mogelijkheid om Lilly langzamerhand door 'n gezond, evenwichtig leven in Gods vrije en blije natuur, in voortdurend contact met goedhartige, brave menschen voor 'n beter leven te winnen, al ontveinsde hij zich geenszins de moeüijkheden, die daarbij nog te overwinnen waren.

Vroegtijdig stond hij op. Hij voelde «ich geradbraakt door de vermoeienissen van den vorigen avond, de

Sluiten