Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hemel staat als een figuur van opvallende regelmaat, maar daarom des te schooner, evenals ook een menschen-profiel schoon wordt genoemd, wanneer zijn omtreklijnen regelmatig en van eenvoudige verhoudingen zijn.

Dat zijn die bergprofielen, als van den Ardjoeno uit Tosari gezien, waarvan Borel zoo treffend sprak, als de Ardjoeno met zijn godenlichaam.

Toch- vertoont de Ardjoeno niet, als de Soembing, die weergalooze zuiverheid van lijnen, te vergelijken met die van een godenlichaam, dat vrij is van al wat naar aardsche onregelmatigheid zweemt.

Gedurende de duizende eeuwen, die de vulkanische krachten noodig hebben gehad om hem opx te bouwen, heeft het gloeiende magma telkens, nieuwe uitwegen gevonden, ste'eds uitbrekende langs een lijn van minsten weerstand, die zich van Zuid naar Noord uitstrekt, zoodat tegen den oorspronkelijken Ardjoenovulkaan nieuwe kegels werden opgeworpen, waarvan de Welirang de laatste en noordelijkste is, en die den berg hebben gemaakt tot een langwerpige pyramide, gekroond door een rij van kratertoppen.

Uit het Noorden of Zuiden gezien vertoont hij zich ééntoppig. Voor de bewoners van Malang staat hij daar als een geweldige kegel wiens zijden uit de vlakte (die 400 meter hoog ligt) in een enkelen zwaai tot den meer dan 3300 meter hoogen, kalen top oploopen.

Maar zij die te Prigen of Trètès zijn, zien de naar het Westen oprijzende berghellingen als een muur, die met een geweldige karteling tegen den hemel afsteekt

Gelukkige Soerabajanen, die zoo gemakkelijk die gezegende oorden uit hun warme stad kunnen bereiken! Hadden Salak en Gedeh maar op hun noordhellingen zulke plaatsen, dan waren de Batavianen bijna even goed bezorgd; maar die moeten verder reizen; te ver voor een kort en gemakkelijk bezoek.

Prigen is tegenwoordig uit Soerabaja in anderhalf uur met een auto te bereiken en voor dat men het rechte besef heeft van de verandering, is men uit stof en warmte in frissche berglucht overgebracht en laat zijn blikken weiden over het groengele mozaiek der kustvlakte en ver over de spiegelende zee.

Gaat 's morgens de zon op, dan schittert haar watervlak als van gloeiend goud en in de laagvlakte blinken de natte sawah's; tegen den

Sluiten