Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

afstijgen te nopen; het zigzag pad loopt over een steil open gedeelte, dat het alang alang op het bergwoud heeft veroverd.

Daarboven vermindert allengs de helling, terwijl ongemerkt de loofboomen door naaldboomen worden vervangen, totdat ik mij opeenmaal bewust word te midden van een geheel andere natuur te zijn gekomen. IJl bosch van tjemara's sn een golvende bodem bedekt door geel en wit bloeiende planten.

Wij rijden over open weiden omlijst door tjemara bosschen en eindelijk zie ik in die vriendelijke omgeving schilderachtig een huis liggen.

Tegen een boom zit nog de eene helft van een naambord, waarop het Javaansche woord „Lali", staat dat „vergeet" beteekent, en weldra lees ik op den gevel van het huis wat ik hier moet vergeten.

Lalidjiwo, mijn ziel is hier in vergetelheid te brengen.

Zonderlinge naam voor een merkwaardig jachthuis in een zeldzame omgeving, achtduizend voet boven den zeespiegel gelegen!

Gedurende een zeker tijdperk van het eindeloos lang vulkanische leven van dezen berg, heeft het gloeiende magma zich een uitweg gebaand op den oosterflank, nog boven het tegenwoordige Trètès, en heeft daar langzamerhand een zij kegel, den Ringgit, opgeworpen.

Thans geheel uitgedoofd en door wouden overdekt, enkel op zijn kruin een hoefijzervormige uitholling, rest van zijn krater, dragende, verheft hij zich tot meer dan 2400 meter en is van beneden gezien als een geweldig bastion.

Het dal tusschen Ringgit en Ardjoeno vulde zich, misschien wel door het instorten van den noordelijken kraterwand van den zooveel hoogeren Ardjoeno-kegel, zoodat zich een hoogland vormde, daar, waar oorspronkelijk steile hellingen waren.

In de bosschen op dat hooge terrein, wemelde het vroeger van herten, evenals op het Jang-hoogland; zij verzamelden zich bij de eenige bron, die op de boschweide ontspringt, dk&r, waar de Schotsche jager zijn jachthuis bouwde.

Thans hebben jachtliefhebbers en beroepsjagers zoo goed als alle wild uitgemoord of verdreven naar de onbezochte hellingen van den-berg.

Welk een laag genoegen is het toch eigenlijk om op zulk een elegant en vredelievend beest als een hert, dat door die vredige stille bosschen loopt,

Sluiten